روزنامه نگار

بچه ها درمدرسه چه چیزی یاد می گیرند!؟

shahrvandefarda — Sun, 08 Nov 2009 06:42:49 GMT

بچه ها درمدرسه چه چیزی یاد می گیرند!؟

آموزش و پرورش و مدرسه این نهاد ارزشمند جامعه که زمانی اهمیتی فوق العاده داشت و اکنون به نظر می رسد آنقدر مسائل ریز و درشت حاشیه ای باید داشته باشد که باید نگران مطالبی باشیم که در مدارس به بچه ها اموزش می دهند .

متاسفانه در چند سال اخیر آموزش و پرورش بیشتر از آنکه یک نهاد اجتماعی و تربیتی باشد به یک نهاد سیاسی تبدیل شده است که نمونه بارز آن اتفاقات بسیاری است که برای انتخاب وزیر شکل گرفته و همین امر باعث گردیده که آموزش و پرورش با رویکرد جدید نخواسته و شاید هم خواسته سیاسی کاری مواجه گردد.

روند انتخاب وزیر برای این وزارت خانه مهم به یک سناریوی طولانی تبدیل شده است به طوری که هنوز فرد مناسبی برای این پست حساس به مجلس شورای اسلامی معرفی نشده است در حالی که نزدیک به 2 ماه از سال تحصیلی جدید می گذرد و قطعا حضور وزیر بر راس کار می توانست به انسجام بیشتر کارها کمک کند.

اساسا به نظر می رسد در آموزش و پرورش به نوعی اتلاف وقت به یک عادت دیرینه تبدیل شده است . بجای اینکه محلی برای تربیت نیروی انسانی باشد به محلی برای درگیری های سیاسی و بعضا سهم خواهی ها تبدیل شده است و شاید غافلیم از این که این روند تاثیر نامناسبی بر روند یادگیری و تربیت دانش آموزان می گذارد .

هنوز بسیاری از مشکلات حوزه آموزش و پرورش زمین مانده در عین حال مشاهده می کنیم که روند انتخاب وزیر با کندترین حالت ممکن در پیش است . به نظر می رسد نبود یک چارچوب و راهبرد بلند مدت برای این بخش کم کم به یک معضل برای این بخش تبدیل شده است .

به طوری که در روند انتخاب مدیران نیز این روند را شاهد هستیم . مدیرانی که گاها بدون تجربه و گاها خارج از مجموع وارد کار می شوند و به مشکلاتی می رسند که جمع بندی این مشکلات نیاز به زمان بیشتری را می طلبد .

استان هرمزگان هم که علی رغم تلاش های صورت گرفته هنوز زیر چرخ های مشکلات مدیریتی حاکم بر این نهاد در حال له شدن است داستانی جداگانه دارد . در اوایل سال تحصیلی امسال این نهاد مهم درگیر حاشیه های بسیاری بود و نکته جالبی که وجود دارد در حال حاضر آنقدر این حاشیه ها ازدیاد یافته که در بین والدین دانش آموزان هم رسوخ پیدا کرده و به نوعی آنها از این روند نگران هستند .

از طرفی می طلبد مدیریت عالی استان نگاه جدی تری به مسائل پیرامون آموزش و پرورش داشته باشند چرا که مشکلات فرا روی این بخش در استان آنقدر زیاد است که جای مطرح کردن حاشیه ها وجود نداشته باشد .

نگارنده معتقد است قطار آموزش و پرورش در استان و در کشور بار دیگر باید به روند چند سال قبل خود بازگردد و کمتر خود را درگیر مسائل سیاسی ببیند . از طرفی امیدوار است برخی از مدیران این بخش که به انتقادات مطرح شده به دید دیگری نگاه می کنند با اصلاح نگاه خود ، به فکر آینده ای باشند که در حال حاضر به نظر می رسد با ادامه روند کنونی باید کمی نگران مواردی باشیم که بچه ها در مدارس یاد می گیرند!

پر می کشه مرغ دلم شبونه!

shahrvandefarda — Sun, 01 Nov 2009 09:56:22 GMT

پر می کشه مرغ دلم شبونه!

باز مشهد ، باز حرم ، باز پنجره فولاد

من و دل خسته و یه دنیا احساس

آری این دل پر زده توی حرم

اما نه مثل کبوترا...

این دلم شده کبوتر حرمت

آقا می شه به زائرات بگی بهش دون بدن...!

ولادت امام رضا (ع) امسال حال و هوای دیگه ای داشت . سال قبل بود که توفیق زیارت دست داد و رفتیم و چه صفایی بود خدایی !

امسال دلم گرفت و تصمیم رفتن داشتم اما آنقدر مانع سر راهم بود که نشد . نمی خوام بگم اقا نطلبید چون ماجرا چیز دیگه ای بود!

سال گذشته عهد و قراری با امام رضا بستم که یه کاری که بعدا می گم انجام بشه من بیام البته هنوز کامل انجام نشده ولی چه کنیم دله دیگه خواست بزنه زیر عهد و پیمون ! خوب نشد!

ولی هر بار که تصویر حرم پخش می شد دلم می لرزید ...!

خدا قسمت همه کنه که برن پابوس امام رضا(ع)...

توهماتی از همه رنگ!

shahrvandefarda — Sat, 24 Oct 2009 12:58:18 GMT

توهماتی از همه رنگ!

توهم توطئه ، تقلب ، امریکا و دشمن و هزار توهم دیگر . نمی دانم در ایام انتخابات چند درصد از این توطئه ها به واقعیت نزدیکتر بود اما بودند عده ای که به رسم دیرینه برای خودشان بهره برداری کردند . عده ای که همواره ساز مخالف می زدند به یکباره ندای حمایت از انقلاب و نظام سردادند و دیگران را دشمن پنداشتند و غیره و غیره!

نمی دانم چه شد که این مطالب را تصمیم گرفتم بنویسم اما چیزی که مهم بود این بود که ثابت شود در انتخابات و بعد از آن چهره خیلی ها مشخص شد . چه آنهایی که فقط صدایی از آن شنیده می شد و چه انها که هم صدا و هم چهره در صحنه حاضر بود . هنوز مانده ام که ریاست و مقام اینقدر طعم خوشایندی داشته که عده ای آدم فروشی می کنند تهمت می زنند و خیلی کارهای دیگر...

به هر صورت شاید به رسم همیشه ، من را متهم کردند که البته کم نبود و از همه جورش نثارمان کردند. اما آنچه که مشخص بود آنکسانی که می شناسند مرا خوب می دانند که حمایت و انتقاد را در کنار هم دارم و چه بسا انتقاد برای من خوراکی شیرین تر است تا تعریف هایی که گاهی مسیرهای نادرستی همچو پاچه خواری وامثالهم را می پیماید...!

این را نه برای اینکه بخواهم خود را تبرئه از حمایتی که داشته ام بکنم و هنوز هم معتقدم که اگر خیلی از اتفاقات نمی افتاد وضعیت کشور به اینجاه کشیده نمی شد که آنوقت به دنبال طرح آشتی ملی بگردیم.

هنوز بعد از گذشتن چند ماه از انتخابات ، شرایط را که بررسی می کنم تاسف می خورم به عنوان یک روزنامه نگار که تکلیفش را تلاش در جهت ایجاد فضای آرمانی گذاشته که چرا در این موقعیت که عده ای ادعای روشن فکری می کنند دست به اقداماتی عجیب می زنند و من مانده ام کلی واژه گان بی معنا در ذهنم که نمی دانم کتاب لغتی که خوانده ام اشکال داشت یا برخی ها کتاب را اشتباهی گرفته بودند .

روی صحبت با هیچ گروه خاصی نیست بلکه از دو گروه یا جناح مقصر در این زمینه وجود دارد و به نظر می رسد باید دوباره اصلاح بشیم آنهم همه مان . اصلاحی از رنگ های مختلف . یکی فکرش ، یکی زبانش و دیگری ظاهرش و ...!

بیشتر برایتان خواهم گفت چون راهی است که انتخاب کرده ام هر چند برای برخی درد آور باشد و همچون مطلب قبلی بخواهند با واژگانی از جنس مناظرات و اتفاقات بعد از انتخابات بر نوشته هایم تاثیر بگذارند!

ترس ، وظیفه ، مسئولیت ؛ اینها برای جمله بندی نسیتند!

shahrvandefarda — Sun, 18 Oct 2009 11:24:40 GMT

ترس ، وظیفه ، مسئولیت ؛ اینها برای جمله بندی نسیتند!

بعد از انتخابات خیلی از مدعـیان به ظاهر منتـقد که همـواره برای هر حرفی که می زدند عنوان نقد را بر می گزیدند به نوعی رنگ خاموشی گرفتند و دیگر از آن آب و تاب های گذشته نمایشی نشان نمی دهند .

واقعیت این است که اگر کسی به ماهیت نقد اهمیت بدهد و آن را در پیشبرد جامعه موثر بداند هیچگاه بر اثر اتفاقی هر چند به بزرگی اتفاقات انتخابات امسال باشد قافیه را نمی بازد و به وظیفه اش عمل می کند.

اعتقاد من این است عمل وظیفه ای که بر عهده برخی نهاده شده دلبخواهی نیست . باید دانست در این شرایط زمانی چرخ توسعه و مسائلی از این دست می چرخد و آرمانها به واقعیت ها تبدیل می شوند که افراد نقد را وظیفه خود بدانند و هیچگاه به بهانه های واهی اجازه دلسردی را به خود ندهند .

هر چند نگارنده در دوران انتخابات از کاندیدایی به غیر از کاندیدای پیروز حمایت کرد اما می توان گفت در دوران دولت نهم انتقادات فراوانی به روند کار دولت از سوی نگارنده گرفته می شد که البته به مذاق بسیاری خوش نمی آمد اما هیج زمان بر اثر برخی برخوردهای سلیقه ای با مباحث مربوط به نقد دلسرد نشد بلکه انگیزه مضاعف نیز پیدا کرد.

باید گفت در شرایط پر التهاب کنونی جایگاه نقد اهمیت بیشتری در جامعه پیدا کرده که اگر اهل فن بدانند می توانند در جهت آرامش جامعه قدم بردارند .

به همین علت تصمیم گرفتم از پست های آینده و در جهت شفاف سازی و برداشتن دیوار کدورت ، مسائلی را با ذکر مستندات در مورد انتخابات اعلام کنم که قطعا می تواند هر چند کوچک در این زمینه موثر واقع شود.

به یاد روز اول مدرسه...

shahrvandefarda — Tue, 29 Sep 2009 14:48:18 GMT

به یاد روز اول مدرسه...

روز اول و ذوق و شوقهای مدرسه هنوز در یادم هست. کفش هایی که جای بند ، چسب داشت و آنزمان مد بود و کیف بزرگی که مامان و بابا برایم خریده بودند با کلی ذوق و شوقهای کودکان همراه من بود تا به مدرسه برم !

روز اول همراه مامان به مدرسه رفتم . آنقدر اشتیاق مدرسه رفتن داشتم که متوجه نشدم چطوری از مامان جداشدم . موضوعی که مامان همیشه یادش مونده و گاهی با شوخی بهم می گه "من این همه نگرانت بودم ولی تو عین خیالت نبود!"

بر خلاف خیلی از بچه ها که روز اول گریه می کردند من هیچ وقت چنین احساسی نداشتم .

از آنزمان نزدیک 19 سال می گذرد و امروزه من ، تفاوت های بسیاری با آنزمان دارد .

گاهی وقتها که در خیابان ، بچه های مرسه ای را می بینم دلم برای روزهای مدرسه خیلی تنگ می شه .

اون دوران با همه زیباییش رفت ...

سال تحصیلی جدید هم شروع شد . شادی بچه ها را برای مدرسه رفتم که دیدم کمی بغضم گرفت ... آرزومه که یکبار دیگه برم و پشت اون نیمکت چوبی بشینم اما افسوس...!

تنها من مانده ام و یک دنیا خاطره از روزهای مدرسه که گاهی برایشان می خندم و گاهی هم ...!

رمضان ؛ لطفا کمی آهسته تر!

shahrvandefarda — Tue, 15 Sep 2009 06:05:43 GMT

رمضان ؛ لطفا کمی آهسته تر!

نمی دانم من سرعتش را زیاد احساس یا اینکه قصد دارد زودتر از من بگریزد . هر چه هست دوست دارم با من بماند . خیلی منتظرش ماندم تا بیاید . شاید از اینکه خوب پذیرایی نکردم ناراحت شده باشد!

آری ! خودش است . اسمش رمضان است ! ماه مبارک رمضان !

نوای ربنای آن دل آدم را آرام می کند و از همه مهمتر دعاهای سحر و مراسم شب های قدر !

اما نمی دانم چرا چند وقتی می شود که فکر دوریش عذابم می دهد . خیلی بهش عادت کرده بودم اما نمی دانم چی شد!

رمضان چند روزی است که به فکر جمع کردن اثاثیه اش است برای رفتن اما این رفتن چه رفتنی خواهد بود؟!

یادم باشد موقع رفتن با او خداحافظی نکنم . آخر می ترسم دیگر بر نگردد!

ولی یک سال دوری مرا عذاب خواهد داد . کاش این یک سال زودتر از بگذرد و بار دیگر من باشم و رمضان دوست خوب من!

اولویت های شهردار جدید بندرعباس!

shahrvandefarda — Wed, 19 Aug 2009 09:33:58 GMT

اولویت های شهردار جدید بندرعباس!

انتخاب "شریفی نژاد" به سمت شهردار بندرعباس، اگر چندان پیام مثبتی با خود همراه نداشت اما یک حسن بزرگ داشت که برای مدتی تنش ها و اختلافات موجود در بدنه شورا و شهرداری خاموش شد . اختلافاتی که در اواخر حضور " آرامی" به اوج خود رسیده بود و هر روز بر ابعاد آن افزوده می شد.

همین تنش ها به طور مستقیم بر روی عملکرد "آرامی " تاثیر منفی گذاشته بود تا جایی که اگر بخواهیم دوران تقریبا 5 ساله وی را ارزیابی کنیم ، به غیر از 3 سال اول که عملکرد نسبتا قابل قبولی را برجای گذاشت در 2 سال پایانی که مصادف با شورای سوم بود ، روز بروز بر کیفیت خدمات رسانی کاسته می شد تا جایی که بعضا عملکرد وی را زیر سئوال می برد اما در مجموع می توان نمره قابل قبولی با توجه به وجود برخی نقاط ضعف مشهود به "آرامی" داد.

در این بین" شریفی نژاد" در حالی مسند ریاست شهرداری را پذیرفت که شورای سوم 2 سال و اندی از عمر خود را گذرانده است و این فرصت مناسبی برای وی بود تا با توجه به شناختی که از مجموعه شورا و شهرداری در این مدت پیدا کرده بود برای ادامه فعالیت شهرداری برنامه ریزی کند و چون پس از مدتها ، شهردار از بدنه شهرداری انتخاب شده بود تفاوت آنچنانی در نوع مدیریت شهری پدید نمی آمد و شاید تغییر مدیریت شهرداری در این برهه از زمان بیشتر در جهت تزریق نیروی جدید بود تا ماشین خدمت رسانی شهرداری بار دیگر به حرکت بیفتد.

از طرفی "شریفی نژاد" که به واسطه قرابت و نزدیکی با "آرامی" در چند سال اخیر، شناخت خوبی از شرایط حاکم بر شهرداری دارد قادر می باشد با بهره گیری از همین تجارب بار دیگر شهرداری را به نماد خدمت رسانی در شهر تبدیل کند.

آنچه که به نظر می رسد در این میان خواهد توانست به شهردار جدید در پیشبرد اهداف خود کمک کند شناسایی مهمترین نیازهای شهر بندرعباس و برنامه ریزی همراه با پرهیز از سیاسی کاری در بدنه شهرداری است . از طرفی شورای شهر بندرعباس که در این مدت نتوانسته چندان انتظارات را برآورده کند باید تلاش نماید تا با فراهم آوردن فضای مناسب و بدور از حاشیه های ویران کننده که در دوره "آرامی" هر بار باعث اتفاقی عجیب در بدنه شهرداری همچون استعفای شهردار می شد و با بهره گیری از کارشناسان مجرب ، شهرداری را در پیشبرد اهداف همیاری کند.

آنچه که مشخص است و آزاردهنده این است که امروز به مدد برخی از ندانم کاری ها و سیاسی نگریستن ها در حوزه شهری ، شهر بندرعباس درگیر مشکلات تاریخی فراوانی است که از ترافیک ویران کننده گرفته تا چهره کثیف و زشت شهر، که امکان به خود بالیدن مردم را از داشتن چنین شهری از آنها می گیرد!

برخی از مشکلات هم همچون حاشیه نشینی و بافت های فرسوده که مدتهاست بر زمین مانده و با اینکه همگان از اهمیت و حساسیت رسیدگی به این موضوعات مطلعیم اما این دست و آن دست کردنها مانع پیدا کردن راهی برای مقابله با این پدیده های شوم شده است ، که هر کدام همچون غده ای هر روز در حال رشد هستند و به نظر می رسد باید از جمله مهمترین اولویت های شهردار جدید محسوب شوند .

از طرف دیگر با توجه به شرایط خاص شهر بندرعباس و وجود ساحل ، امکان حضور گردشگر را می توان فراهم کرد که این امر با سرمایه گذاری میسر می شود . اهمیت حضور گردشگر بر هیچکس پوشیده نیست و در این بین نیاز به عزم جدی در بدنه شورا وشهرداری است تا شرایطی را برای حضور بخش خصوصی در بخش گردشگری فراهم کنند که البته در این بین همواره سرمایه گذاران بخش خصوصی راغب به حضور به عنوان سرایه گذار در پروژه های اینچنینی بودند که در چند سال اخیر کمتر به این موضوع توجه شد و در واقع فرصت بزرگی به نام بخش خصوصی تاکنون نادیده گرفته شده است .

در کنار مشارکت هر چه بیشتر این بخش در ساخت و ساز پروژه های شهری که گاها با اعطای برخی از تسهیلات می تواند همراه باشد و قادر خواهد بود بخشی از نیازهای شهر را پاسخ دهد ، شهرداری می تواند با فراغ بال بیشتر وظیفه نظافت و پاکیزگی محلات و آسفالت معابر که جز نیازهای اولیه و همیشگی مردم بوده را جامه عمل بپوشاند .

آدرس ، خیابان خبرنگار ...!

shahrvandefarda — Sun, 09 Aug 2009 11:20:18 GMT

آدرس ، خیابان خبرنگار ...!

اگر بگوییم هنوز خیلی از مردم و بخصوص اهالی مطبوعات هنوز آدرس خیابان "خبرنگار" را بلد نیستند ، سخنی بیهوده نگفته ایم . خیابانی که به مناسبت روز خبرنگار2 سال قبل توسط شورای شهر و شهرداری به اهالی مطبوعات هدیه شد! اما ای کاش سری به خیابان می زدید و می دیدید که دیگری نه اسمی از آن مانده و نه ابهتی از نام خبرنگار !

البته این قصه فقط مختص به این خیابان نیست . اصولا بسیاری از مردم با اسامی قدیمی خیابان ها خو گرفته اند و حتی اگر خیابان جدیدی احداث شود به خود زحمت آن را نمی دهند تا نام آن را به خاطر بسپارند و اگر هم از آنها بپرسی شاید با این سئوال مواجه شوی مگر خیابانی با این نام هم وجود دارد!

تابلوی کج اول خیابان که رنگ و روی آن هر روز بیشتر از بین می رود ! چاله های وسط خیابان که هنوز مشخص نشده چرا باید وجود داشته باشد و ساخت و سازهای بی نظم که چهره این خیابان را زشت کرده، البته اضافه کنید ترافیک سنگین در آن که به جای پارکینگ و ایستگاه مسافر هم از آن استفاده می شود !

یک خیابان با این همه کارایی و با این وضعیت به هم ریخته در مرکز شهر بندرعباس ، آدم را یاد روزگار خبرنگاری و مطبوعاتی می اندازد . روزهایی که چندان هم با وضعیت این خیابان قریب نیست . سالی یک روز به نام خبرنگار نامگذاری می شود اما همان یک روز هم هیچ وقت برای خبرنگار نیست . انگار عادت شده که خبرنگار همیشه شنونده باشد و نه گوینده و چه عادت زشتی است که خبرنگاران در روز خودشان هم نه می توانند و نه اجازه دارند حرفی بزنند ! چرا که در مراسمات روز خبرنگار باب شده که هدیه ای برای تقدیر از تلاش خبرنگار به او می دهند غافل از اینکه این قشر از جامعه نیاز به توجه بیشتر دارد.

هر چه بیشتر فکر می کنم بیشتر به شباهت های جامعه خبری و خیابان "خبرنگار" پی می برم . خبرنگار باید وجود داشته باشد همانطور که خیابان باید وجود داشته باشد اما چگونگی وجود آن بستگی به نظر برخی ها دارد . خیابان ، بودنش برای این است که مردم نگویند خیابانی وجود ندارد و حال این خیابان هر طور ساخته شود و با هر وضعیتی باقی بماند . نیاز نیست نظارتی بر ترافیک و ساخت وساز آن شود . اصلا نیاز نیست دستی به تابلو های آن کشیده شود و مشکلاتی دیگر که می طلبد هر کسی یکبار برای متوجه شدن پا به این خیابان و خیابان های مشابه بگذارد .

آری خبرنگار باید باشد . اما چگونه!؟ اصلا وظیفه خبرنگار چیست ؟

نمی دانم چه اتفاقی افتاده که خبرنگار باید رنج سفرهای طولانی و گاها سخت را برای پوشش خبری مراسمات بکشد آنوقت فقط یک روز به او می گویند "روزت مبارک" . اصلا خبرنگاران چه مشکلی دارد ؟ آیا کسی به جایگاه خبرنگار توجه دارد؟ آیا کسی است که مشکلات خبرنگاران و جامعه خبری استان را بداند ؟ به نظر بعید می رسد !

چه واژه های قشنگی در روز خبرنگار از زبان مسئولین بیرون می آید . "خبرنگاران آیینه تمام نمای جامعه" ، "زحمت کشان بی منت" ، و هزاران واژه تر و تازه دیگر که گاها گول زننده است ! می گویند مطبوعات رکن چهارم دموکراسی هستند و وظیفه اطلاع رسانی را به عهده دارند اما به راستی که این وظیفه چقدر دیده می شود و چقدر به آن اعتقاد داریم!؟

کافی است یکبار پای صحبت و درددل یک خبرنگار بشینی . ناگفته های او که قطعا کم هم نیستند چنان بر تو تاثیر می گذارند که یادت می رود برایشان گریه کنی !

خبرنگار نیاز به دیده شدن دارد آنهم نه فقط در روز خبرنگار بلکه در تمامی روزهای سال . این دیده شدن کادو دادن نیست بلکه می خواهد در راه هدفش که همانا اطلاع رسانی درست و به موقع است سنگهایی گذاشته نشود . نمی خواهد زمانی که فقط به او نیاز دارند به طرفش بروند و در سایر مواقع او را یک غریبه بدانند !

آری اطلاع رسانی یک حق است چه بخواهیم و چه نخواهیم و چه خوشمان بیاید و چه نیاید . این حق را هرگز نباید از جامعه گرفت و در این بین خبرنگاران این خدمت رسانان بی منت برای این حق اجتماعی تلاش می کنند .

سایه آرامی به جای "آرامی"!

shahrvandefarda — Tue, 04 Aug 2009 08:59:03 GMT

سایه آرامی به جای "آرامی"!

چه کسی و چه زمانی این تصور را داشت که روزی مرد شیک پوشی که همواره در جلسات و بازدیدها به دنبال "منصور آرامی " شهرار مستعفی بندرعباس بود روزی به جای وی مسند ریاست شهرداری را عهده دار شود. بدون شک با توجه به قرابت این فرد به یکدیگر ، می توان گفت شریفی نژاد سایه آرامی است با این تفاوت که تاکنون چهره منفی از خود به جای نگذاشته است .

آنچه که مشخص است شریفی نژاد در روزهای آینده با صحنه های جالبی روبرو خواهد شد از طرفی یار یا بهتر بگوییم مرید او (آرامی) گرفتار پرونده های ساخته شده ای است که هنوز محتوای آنها مشخص نیست و معلوم نیست که چه زمانی و چه کسی قرار است پیگیر ادعای تخلفات گسترده که مهران شاهی در زمان ریاستش بر شورا مطرح کرد باشد.

از طرف دیگر شورای سوم که نمونه مدیریت متزلزل را تا کنون بارها به نمایش گذاشته خود محل بسیاری از مناقشات آینده است .هر چند 6 رای موافق به وی داده اما ممکن است تا چند ماه دیگربه یکباره و تحت تاثیر شرایط خارجی رای خود را پس بگیرد چرا که به نظر می رسد برخی از اعضای شورا تحت تاثیر فشارهای بسیاری که از داخل و خارج بر آنها وارد بود رای به شریفی نژاد داده اند نمونه این مدعا را مریم اقبالی اعلام کرد که چندی پیش مدعی شده بود "پاشنه در خانه اش به خاطر انتخاب شهردار از بین رفته است"

اما لازمه آینده شهر بندرعباس وجود مدیریت قوی نه به مانند آرامی است و شریفی نژاد باید بداند که در صورتی که بخواهد همچون مربی اش در میدان کارزار پا را عقب کشیده و دایم از استعفا برای مقابله استفاده کند بدون شک سرنوشتی که بعد از 5 سال گریبان آرامی را گرفت کمتر از یک سال وی را از مسند شهرداری پایین خواهد کشید . هر چند تعامل سازنده و مسمر با تمامی نهادها و افراد درگیر با مسائل شهری نیز از جمله ملزومات کار است که امید می رود این تجربه گرانبها را شریفی نژاد به همراه داشته باشد و بدور از سیاسی کاری ، به فکر جبران عقب ماندگی های زمان آرامی باشد که با اینکه در سالهای ابتدایی حضور خود در مسند شهرداری پر تلاش عمل کرد اما بعد از مدتی در دام سیاسی کاری ها گرفتارشد و عملا خدمت فدای برخی تمایلات سیاسی و جناحی شد.

ورود کشتی های نسل هفتم به بنادر کشور؛ لبخند فرصتها به اقتصاد

shahrvandefarda — Wed, 15 Jul 2009 04:57:18 GMT

ورود کشتی های نسل هفتم به بنادر کشور؛ لبخند فرصتها به اقتصاد

بندرعباس - خبرگزاری مهر: قرار گرفتن ایران در مسیر کریدور شمال-جنوب و واقع شدن در کنار تنگه هرمز همواره به عنوان مزیت عمده برای کشور ما محسوب می شد اما سالیانی بود که طبل بی برنامگی در این بخش برای بهره گیری از این مزیتها توسط منتقدان نواخته می شد.

به گزارش خبرنگار مهر، با ورود بزرگترین کشتی کانتینری جهان به بندر شهید رجایی این نتیجه حاصل می شود که در عین حال که دنیا در یک رکود سنگین به سر می برد، کشور ما روز به روز در بخش حمل و نقل به خصوص در حمل و نقل دریایی که شاهراه اصلی اقتصاد جهانی است روندی رو به رشد را به خود گرفته است.

ورود کشتی های نسل هفتم به بنادر کشور؛ لبخند فرصتها به اقتصاد