سال 88 و دهمين بهار سياسي !
سال 87 با تمام فراز و نشيب ها به پايان رسيد و خود را به دست تاريخ داد تا بار ديگر سال جديدي به عمر انقلاب شكوهمند اسلامي افزوده شود. سالي كه حوادث تلخ و شيرين فراواني در آن پديد آمد كه قطعا به تجربه هاي اندك ما خواهد افزود.
 در اين سال كه مي توان آن را به 2 نيمه كاملا متفاوت متمايز كرد ،‌اتفاقات فراواني رخ داد كه برخي مانند پرتاب ماهواره اميد به نماد خود باوري ملي بدل شد و برخي ديگر همچون ركود اقتصادي در غرب به عنوان عامل ناكارآمدي نظريه هاي غربي ياد گرديد .
سالي بود كه ابتداي آن با طرح تحول اقتصادي آغاز شد كه در پيام نوروزي رئيس جمهور اعلام گرديد و پايان آن نشانه هاي رو به زوال اقتصاد غربي . سالي كه ديگرمردم به جيره بندي عادت كرده بودند . از جيره بندي بنزين كه در سال قبل از آن آغاز شده بود تا كمبود و جيره بندي گاز گرفته تا مشكلات تامين آب و برق در تابستان امسال كه عنوان سهيه بندي را براي دوره 4 ساله دولت به يادگار گذاشت.
سال 87 سالي شد كه در ابتداي آن گراني ويران كننده به جان مردم افتاده بود و هر روز خبر از گران شدن كالايي به گوش مي رسيد . از گراني و كمياب شدن پودر لباسشويي گرفته تا بالارفتن قيمت برنج و روغن و ساير اقلام مورد نياز مردم و چه بسا اگر نبود ركود اقتصادي در دنيا و اگر نبود توصيه دولت به خريد به موقع اقلام مورد نياز ،‌ شايد مردم هنوز هم بايد نگراني اين گراني ها را تا نوروز 88 يدك مي كشيدند اما ارزان شدن و افزايش عرضه محصولات مورد نياز مردم در بازار به اين دغدغه ها پايان داد و در اين بين چه كشيدند مردم كه از يك طرف تورم و گراني مثل خوره اي به جانشان افتاده بود و از طرف ديگر نه آبي براي مصرف بود و نه برقي !
در هرمزگان هم سالي كه گذشت وضعيت مشابه اي داشت . شايد گل سرسبد اتفاقات به استعفاي چندين باره شهردار بندرعباس برمي گشت كه هر ازچند گاهي بازار خسته و رو به زوال سياست و حتي مطبوعات استان را تكاني مي داد و به محور بحث هاي سياسي تبديل مي شد و خود عاملي براي تجزيه و تحليل ها و دست به قلم ها مي گشت . هر بار هم كه سخن از استعفا بود كسي هم پيدا مي شد كه آن را يا تكذيب كند يا غير قابل پذيرش از سوي شورا و در اين بين چه راحت شورا با برخي از اتفاقات و مشكلات شهري برخورد مي كردند كه معلوم نبود شوراي شهر و نماينده مردم هستند يا شوراي شهرداري . مشكلات به جاي مانده و تاريخي شهر همچنان جاي خود را به جلسات بي محتواي شورا داد و اين حاصل كار شورا در اين سال بود حال آنكه عده اي تصور مي كنند كه سال آينده روال با تغيير احتمالي هيئت رئيسه عوض شده و شايد 2 سال ديگر وقت براي شهر بايد هدر رود تا بشود تحولي در شهر رقم زد.
در كنار اين اتفاقات مهم، موضوع كشند قرمز هم به اتفاقات موجود اضافه شد وبه نوعي به مانند سال 86 استان را بي نصيب از اتفاقات و مسائل زيست محيطي نكرد. اتفاقي كه هنوز مردم را در استفاده از آبزيان و بخصوص ماهي مردد گذاشته و از طرفي هر روز صداهايي از جامعه صيادي و ماهي فروشان به گوش مي رسد كه سرنوشت زندگيشان در خطر است و از طرف ديگرصحبت هاي ضد و نقيضي توسط مسئولان ذيربط كه كه آخر مشخص نشد اين اتفاق چه سرانجامي را رغم خواهد زد و آيا در سالهاي آينده هم بايد با دريايي به رنگي غير از رنگ هميشگي و با بويي غير قابل تحمل مواجه باشيم يا خير ؟ شايد آن زمان كه موضوع مرگ دلفين ها و اتفاقات زيست محيطي غرب بندرعباس روشن شد مجالي براي پرداختن به اين موضوع هم باشد و در واقع روشن شود كه چه بايد كرد!
در سال 1387 صحنه سياست هرمزگان هم تحت تاثير اتفاقي نادر بود و آنهم اقدام و اظهارات گاها قابل تامل مدير كل آموزش و پرورش استان بود كه از آن مي توان به يكي از وقايع مهم سال اشاره كرد . جايي كه اين مدير،‌اجراي برنامه هاي دولت در استان را منوط به استفاده از نيروهاي اصولگرا در استان دانسته بود و غير مستقيم ،‌اصلاح طلبان را مورد نكوهش قرار داد.
هر چند صحبت در رابطه با اتفاقات سال قبل چه در بعد ملي و چه در بعد استاني ،‌ هر يك به فضاي بيشتري نيازمند است اما سال قبل استان از نظر سياسي رنگ بيشتري را به خود ديد . تعويض عجيب و غريب بسياري از مديران كه گاها در مراسمات توديع و معارفه مديران با دلخوريهايي از سوي طرفين همراه بود رنگ اين تعجب را بيشتر كرده است . اتفاقاتي كه مشابه آن در ورزش استان هم افتاده و عده اي كه خود را از هر جهت مدير مي پنداشتند كما اينكه حتي سابقه عكس گرفتن با لباس ورزشي را هم نداشته باشند در بسياري از هيئت ها به سر كار آمدند و به اعتقاد نگارنده دوران رو به زوال ورزشي عملا استارت خورد.
از سوي ديگر موضوع ارتقا تعدادي از شهرها به شهرستان هم به اتفاقات حاشيه بيشتري بخشيد و جالب ترين حاشيه هم زماني بود كه بخش بشاگرد به يكباره به شهرستان تبديل شد و و بر سر مركزيت آن كه چه بحث ها واتفاقاتي به وقوع پيوست .
شايد فراموش كرده بوديم كه تعدادي از شهرستان ها كه چند سالي از شهرستان شدنشان مي گذرد با مشكلات اوليه فراواني دست و پنجه نرم مي كنند و رسيدگي به آنها بر اضافه كردن شهرستانهاي استان اولويت دارد اما هنوز اعتقاد غير صحيحي وجود دارد كه كميت بهتر از كيفيت است !
شايد بيشتر از همه موارد گفته شده به يك مورد بتوان اشاره كرد و آن اينكه سال 87 را در استان مي توان سال شعارها نام نهاد . شعارهاي رنگارنگي كه هر روز در محافل رسمي و غير رسمي شنيده مي شود اعم از اينكه "بندرعباس پايتخت تجاري كشور"است يا "دروازه اقتصاد كشور"و يا حتي "آغاز دوران توسعه هرمزگان" كه هر روز و هر سال مردم را چشم انتظار پيشرفتي مي گذارد اما چه سود كه در حد شعار باقي مي ماند اما تنها فرق شعارهاي امسال اين بود كه هر روز رنگ و بوي جديد تري به خود مي گرفت.
سال 88 اولين سال از دهه چهارم انقلاب اسلامي است . سالي كه در آن دهمين بهار سياسي با برگزاري انتخابات جشن گرفته مي شود . اين درحالي است كه تاحدود زيادي مشخص شده كه چه كساني كانديد خواهند شد . افرادي در ميدان حضور پيدا كردند كه پيش بيني انتخاباتي پرشور را مي دهد و به اعتقاد نگارنده انتخابات دهم طعم و مزه ديگري خواهد داشت .
قطعا فرد منتخب از هر جناح و گروهي باشد بايد توجه به بازسازي زير ساخت هاي اقتصادي را بدور از شعار و هر گونه تنش سياسي مدنظر قرار دهد و تلاش كند تا با نگاهي كارشناسانه نه تنها از سر دلسوزي و خير خواهانه به مشكلات مردم راه حل اساسي تري را براي رفع مشكلات كشور در نظر بگيرد .

دلنوشته اي براي "اميد"

شاهكار نيستي !

30 سال بود كه به نبوغ خود مي باليديم و تمدن هزاران ساله خود را به رخ جهانيان مي كشيديم . در اين 30 سال مابقي كشورها بدون توجه به شعارهاي هميشگي ما ،‌ كمر بر پيشرفت بستند و هر روز بخش جديدي از زيبايي هاي اين جهان را به ما نشان مي دادند و ما همچنان دنبال به رخ كشيدن نبوغ خود بوديم.

پس از چند سال و بعد از كپي برداري هاي چند باره از تجربه غربي ها در استفاده از فضاپيما ،‌ تجربه تمدن چند هزار ساله و نوابغ فراوان در غالب ماهواره "اميد" خود را نمايان كرد و آرزوي هزاران ساله ايرانيان به وقوع پيوست غافل از اينكه مي بايست سالها ديرتر به اين آرزو مي رسيديم و امروز اگر قرار باشد از آن همه تعريفها و تمجيدها از مغز و نبوغ ايراني ،‌فقط به "اميد" دل ببنديم بايد هزاران سال ديگر منتظر ‌دستيابي به آرزوي ديگري باشيم.

پس از انقلاب متاسفانه به مدد بزرگ نمايي هاي هميشگي و عدم ديد صحيح به برخي مشكلات رايج كشور ،‌همواره بجاي همتراز بودن در مسير رشد ،‌مسير يكدندگي انقلابي را پي گرفتيم و بجز شعارهاي هميشگي عملا چيزي در كشور نديديم .

اجرا چند طرح عمراني و ساخت و سازها در شهرها كه گاها با منت گذاري هاي مداوم بسياري از مديران بر سر مردم ،‌مواجه مي شود شاهكاري نبود كه از آن يك بت بسازيم بلكه در مسير خدمت ،‌اجراي اين قبيل كارها يك وظيفه است .

"اميد" هم از اين قاعده مستثني نبود . ماهواره اي كه بايد قبل از همه كشورهاي به اصطلاح صاحب نام ارسال مي شد با سالها تاخير روانه آسمان شد و در اين بين نگراني هايي كه هر روز براي از مدار خارج نشدن آن وجود داشت به جاي ارتقاي سطح كلاس كار ايراني ،‌موجب كسر شان ما شد و تاثير مهمش همان پيامك هايي بود كه از روز پرتاب هر روز مردم را دقيقه اي به ظاهر از زير بار مشكلات خارج مي كرد و لبخندهاي لحظه اي را بر لبانشان طنين انداز مي كرد.

شايد بهتر باشد به جاي بزرگ نمايي اقدامات خود ،‌با ديد بهتر و نگاهي وسيع تر به مسائل بنگريم تا در سال هاي آينده دل خوش به نبوغ ايراني كه در خارج از كشورها چه و چه مي كند نباشيم و شاهد حضور جوانان اين مرز و بوم در دنيا و درتمامي عرصه ها در رتبه نخست باشيم.

 تنها چند روزی از اولین سالگرد یکی از مهمترین فجایع زیست محیطی منطقه یعنی مرگ و میر دلفین ها که مرداد سال قبل در شرق هرمزگان به وقوع پیوست می گذشت که بار دیگر قهر طبیعت دامن انسانها را گرفت و این بار پدیده کشند قرمز، مرگ و میر آبزیان را رقم زد.